Polska 2050 stoi przed wyzwaniem uporządkowania struktur po zakończonym w zeszły weekend procesie wyboru nowej przewodniczącej partii, Katarzyny Pełczyńskiej-Nałęcz. Wybory, w których pokonała Paulinę Hennig-Kloskę, pokazały głęboki podział ugrupowania. - Ostatnie wydarzenia w partii pokazują, że kombinacja różnych okoliczności - w tym niedoświadczenie działaczy - doprowadziła do sporego chaosu i dużych strat wizerunkowych - podkreśla dr hab. Bartłomiej Biskup. Z kolei prof. Monika Kaczmarek-Śliwińska dodaje, że komunikaty o „różnicach wizji” w partii mogą być odbierane zarówno jako kryzys, jak i element porządkowania ugrupowania.

Polska 2050 przechodzi trudny okres po zakończonym w zeszły weekend procesie wyboru nowego przewodniczącego partii. W powtórzonej drugiej turze zwyciężyła minister funduszy i polityki regionalnej Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz, pokonując minister klimatu i środowiska Paulinę Hennig-Kloskę. Wynik głosowania pokazał niemal równy podział ugrupowania - Pełczyńska-Nałęcz zdobyła 350 głosów, Hennig-Kloska 309.

Proces wyborczy przebiegał w napiętej atmosferze. Pierwsze podejście do II tury zostało unieważnione z powodu problemów technicznych, a sprawa trafiła do ABW i Prokuratury Krajowej. Przez trzy dni po ogłoszeniu wyniku były lider i założyciel partii, Szymon Hołownia, nie pogratulował ani nowej przewodniczącej, ani jej rywalce. Dopiero w poniedziałek zamieścił wpis w mediach społecznościowych: „Polska 2050 jest bezpieczna w Twoich rękach. Działamy!”.

Kontrowersje personalne i podziały wewnętrzne

Pierwsze decyzje personalne nowej liderki wywołały jednak mieszane reakcje. Pełczyńska-Nałęcz ogłosiła nominacje do władz partii: pierwszą wiceprzewodniczącą została Ewa Schädler, drugim wiceszefem - wojewoda zachodniopomorski Adam Rudawski, a sekretarzem generalnym - wicewojewoda mazowiecki Robert Sitnik. Nie wszyscy zwolennicy Hennig-Kloski zaakceptowali te wybory, zarzucając nowej przewodniczącej faworyzowanie własnych sojuszników. Krytyka dotyczyła także Roberta Sitnika, którego wizerunek został ostatnio nadszarpnięty kontrowersjami wokół schroniska w Sobolewie.

Mimo wspólnej konferencji prasowej Pełczyńskiej-Nałęcz i Hennig-Kloski, podczas której podkreślano jedność i demokratyczny charakter partii, spór wciąż nie został wygaszony. Konflikt może ponownie wybuchnąć podczas wyboru pozostałych członków zarządu partii oraz w trakcie posiedzenia klubu parlamentarnego Polski 2050. W grze o władzę pozostają także byli kandydaci na szefa ugrupowania, Joanna Mucha i Rafał Kasprzyk.

Niejasna jest również przyszłość samego Szymona Hołowni w partii. Choć wicemarszałek Sejmu może wejść do zarządu, jego rola pozostaje nieokreślona. Dodatkowo w centrum konfliktu znajduje się sprawa odwołania Aleksandry Leo z funkcji pierwszej wiceprzewodniczącej klubu parlamentarnego, której część posłów nie uznaje. Wątpliwości budzi także procedura wskazania delegatów do Rady Krajowej - liczba wskazanych parlamentarzystów przekracza statutowe limity.

Eksperckie spojrzenie na sytuację partii

- Ostatnie wydarzenia w partii Polska 2050 pokazują, że kombinacja różnych okoliczności - w tym niedoświadczenie działaczy - doprowadziła do sporego chaosu i dużych strat wizerunkowych. Choć sytuacja formalnie została zakończona, skutki tych zdarzeń są poważne i niełatwe do odrobienia - podkreśla dr hab. Bartłomiej Biskup.

- Trudno mówić o odbudowie pozytywnego wizerunku w krótkim czasie. Partia już wcześniej miała niewielkie poparcie, rzędu 2-3%, i te wydarzenia jedynie potwierdziły jej słabość. Dodatkowo Polska 2050 działa w zupełnie innym kontekście politycznym niż w przeszłości - brak efektu świeżości czy koalicji z PSL, które kiedyś wzmacniały poparcie. Dlatego trudno spodziewać się szybkiego powrotu do wysokich wyników sondażowych - dodaje Biskup.

- Co do roli Hołowni po przekazaniu przywództwa partii - jego wpływ będzie stopniowo maleć. Lider nie spełnił w pełni swoich zadań, a władzę w partii przejęli inni. Choć Hołownia ma ambicje i doświadczenie w wyborach prezydenckich i parlamentarnych, obecnie nie widać dla niego znaczącej roli politycznej - zaznacza politolog.

W dłuższej perspektywie odbudowa wyrazistego centrum, do którego aspirowała Polska 2050, jest możliwa, ale bardzo trudna. -  Ugrupowanie samo w dużym stopniu przyczyniło się do własnych problemów, a jednocześnie oczekiwania społeczne wobec wyrazistych osobowości i skuteczności w polityce są wysokie. Szanse na odbudowę pozycji partii w ramach obecnej koalicji rządzącej są ograniczone, choć nowa liderka, Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz, może budować swoją pozycję na odróżnieniu od Koalicji Obywatelskiej i wykorzystaniu ewentualnych błędów rządu - mówi dr hab. Bartłomiej Biskup.

Perspektywy programowe i wizerunkowe

Prof. Monika Kaczmarek-Śliwińska, ekspertka ds. wizerunku i strategii politycznej, zwraca uwagę na kilka kluczowych kwestii. 

Wskazuje, że publiczne mówienie o „różnicach wizji” w Polsce 2050 można interpretować zarówno jako kryzys, jak i element porządkowania partii po kampanii. - Wszystko zależy od wcześniejszych aktywności, działań i skojarzeń, które mogą rodzić takie słowa. W przypadku Polski 2050 komunikat typu „różnica wizji” najczęściej kojarzy się z obrazem wewnętrznych sporów w partii, ale także z problemami w dogadywaniu się wewnątrz koalicji - mówi w rozmowie z nami.

Według ekspertki, obecnie trudno mówić o napięciach koalicyjnych, ponieważ nowa przewodnicząca jeszcze się nie zadomowiła w fotelu liderki. - Interesującym momentem był wspólny briefing Pełczyńskiej-Nałęcz i Hennig-Kloski, w którym podkreślono, że Polska 2050 jest i pozostanie w koalicji. Ten komunikat był zarówno podkreśleniem wizji i miejsca partii, jak i sygnałem możliwych wcześniejszych ustaleń wewnętrznych, wskazujących na chęć pozostania w dotychczasowym układzie.

Śliwińska zaznacza także, że wobec partnerów koalicyjnych partia nie powinna prezentować wielu elementów odróżniających lub konfrontacyjnych. - Wewnętrzne negocjacje i spory powinny pozostać niewidoczne z zewnątrz, natomiast elementy programowe odróżniające Polskę 2050 w ramach struktury koalicji powinny być komunikowane elektoratowi. Patrząc na obecne wyniki sondażowe, partia znajduje się w trudnej sytuacji i nie ma dużych szans w wyborach przy samodzielnym starcie i praktycznie nieistniejących strukturach lokalnych. Kluczowa jest więc strategia, realizacja i komunikacja - podkreśla.

Ekspertka dodaje, że Szymon Hołownia powinien dać przestrzeń nowej liderce, aby mogła zbudować swoją pozycję jako samodzielna przewodnicząca. - Próby kierowania partią „z tylnego siedzenia” mogłyby zniechęcić zarówno członków partii, jak i potencjalnych wyborców, pokazując brak realnej zmiany. Wynik wyborów w partii pokazał bowiem, że wciąż istnieją dwie silne koncepcje Polski 2050.

Na koniec Śliwińska zwraca uwagę, że wyraziste centrum w praktyce oznacza wykorzystanie rozpoznawalnych twarzy jako orędowników punktów programowych partii. - Mała partia powinna stawiać na elastyczność i szybkie reagowanie na sprawy społeczne, rynkowe i międzynarodowe. Jeśli Polska 2050 chce mieć realne szanse w wyborach parlamentarnych - samodzielnie lub z partnerem - musi wzmocnić struktury lokalne, co jest jednym z trudniejszych zadań - podsumowuje.

Polska 2050 stoi więc przed wyzwaniem uporządkowania własnych struktur, wyciszenia wewnętrznych sporów i określenia roli kluczowych postaci. Wynik niedawnych wyborów pokazał głęboki podział w ugrupowaniu, a pierwsze decyzje nowej liderki dodatkowo go uwidoczniły. Najbliższe tygodnie pokażą, czy partia zdoła zachować jedność, czy też czeka ją rozłam. 

fot. Polska 2050