Kamica nerkowa występuje z różną częstotliwością w różnych częściach świata. W krajach wysoko rozwiniętych takich jak USA, Kanada, Szwecja, Niemcy może dotyczyć nawet 20% populacji.

Możemy wyróżnić kamienie powstałe: w wyniku infekcji układu moczowego, z przyczyn genetycznych (kamienie cystynowe, xantynowe, adeninowe), czy też kamienie nieinfekcyjne (szczawianowo-wapniowe, wapniowo-fosforanowe, z kwasu moczowego). Kamienie częściej występują u osób z zaburzenimi endokrynologicznymi, z chorobami przewodu pokarmowego, w sarkoidozie, po urazach kręgosłupa, u osób z wadami układu moczowego. Zdolność do powstawania kamieni w nerkach może być przekazywana z pokolenia na pokolenie, z rodziców na ich dzieci.

Zanim podejmiemy się próby leczenia kamicy należy najpierw dowiedzieć się w której części układu moczowego znajduje się złóg, jakiej jest wielkości i czy zawiera w swojej budowie wapń. Wykonujemy zatem badania krwi, moczu, USG i tomografię komputerową lub urografię. Obecnie leczymy kamicę metodami klasycznymi (otwarte operacje), endoskopowo wykorzystując nowoczesną technikę w przyrządach takich jak ureterorenoskop (URS) sztywny lub giętki, nefroskop do przeskórnego kruszenia złogów bezpośrednio w nerce (PCNL). Możemy również wykorzystać falę mechaniczną generowaną poza organizmem i skupioną na kamieniu dokładnie tak samo jak soczewka skupia światło słoneczne na kartce papieru. Metodę tą nazywamy ESWL. Każda z przedstawionych metod ma swoje zastosowanie w zależności od umiejscowienia kamienia oraz nasilenia dolegliwości u chorego.

Najnowszą metodą jest URS giętki służący do operacji złogów w nerce. URS wprowadzamy od cewki moczowej, następnie przez pęcherz moczowy do moczowodu i ostatecznie do nerki (RIRS retrograde intrarenal surgery). Ze względu na małe rozmiary URS'u oraz wąski moczowód, tą metodą możemy usuwać małe i średnie złogi, do 10mm. Większe kamienie zazwyczaj trzeba usuwać etapami, krusząc je na mniejsze fragmenty lub w pył. Jak zawsze, przy każdej interwencji chirurgicznej możemy spodziewać się różnych powikłań, dlatego decyzję o sposobie usunięcia kamienia z układu moczowego należy przedyskutować z lekarzem prowadzącym.