Zbiory kilku warszawskich pracowni artystycznych zostaną zinwentaryzowane dzięki konkursom, jakie dla organizacji pozarządowych rozpisało m.st. Warszawa. Dorobek tworzących w nich artystów będzie rozpropagowany, a warszawiacy będą mogli obejrzeć zgromadzone w nich dzieła sztuki

- Serdecznie zapraszamy do poznania Warszawskich Historycznych Pracowni Artystycznych. Dzięki konkursom m.st. Warszawy ich zbiory zostaną poddane profesjonalnej inwentaryzacji. W tych niezwykłych miejscach odbędą się wykłady, wizyty studyjne oraz koncerty – powiedziała zastępczyni prezydenta Renata Kaznowska.

Renata Kaznowska odwiedziła pracownię i galerię plenerową rzeźb Zbigniewa Maleszewskiego.

­-To miejsce o wyjątkowym charakterze, który wynika z różnorodności zgromadzonych w jego wnętrzu przedmiotów. Zbigniew Maleszewski był artystą, niestrudzonym kolekcjonerem i pasjonatem historii, twórcą na trwale związanym z Warszawą – dodała.

Postać artysty

Był żołnierzem Armii Krajowej i uczestnikiem Powstania Wileńskiego, działaczem opozycyjnym i współorganizatorem Tajnej Drukarni Solidarności, której fragmenty zostały odtworzone w pomieszczeniach piwnicznych lokalu przy ul. Bugaj 15/17. Studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej i Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych. Był również inspiratorem powołania Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.

Znany jako artysta rzeźbiarz, architekt i kolekcjoner. Nagradzany na wystawach krajowych i zagranicznych.

Na ulicy Bugaj i pobliskim skwerze, w przestrzeni publicznej od 40 lat można podziwiać rzeźby artysty. Przed wejściem do pracowni, która była również jego mieszkaniem stoi nieskończone dzieło. Na podwórku można zobaczyć kowadło i zestaw narzędzi. Stąd dochodziły odgłosy pracy twórczej.

Przy ulicy Bugaj 15/17 lok. 2 Zbigniew Maleszewski mieszkał i tworzył od lat 60. XX wieku. Wnętrze pracowni zostało zaprojektowane i zrealizowane przez artystę, który był zainspirowany ówczesnymi trendami w architekturze i w sztuce i ideami designerskimi La Corbusiera. Przestrzeń zdominowana jest przez rzeźby, dzieła sztuki, rzeczy związane z pasją artysty i wyposażenie techniczne pracowni, które tworzą specyficzny charakter miejsca.

Po śmierci artysty lokal użytkowany jest przez Fundację, której zadaniem jest ochrona majątku oraz propagowanie wiedzy o ideach i działalności artystycznej Zbigniewa Maleszewskiego.

Rzeźby multimedialnie

Jedno z zadań to popularyzacja działalności dwóch rzeźbiarskich, historycznych pracowni artystycznych Starego Miasta, podjęła się go Fundacja Promuzeum.

To kontynuacja projektu z 2022 r., które polegało na dokumentowaniu zbiorów zgromadzonych w pracowni Zbigniewa Maleszewskiego oraz rodziny Januszkiewiczów.

W pracowniach odbędą się także wizyty studyjne, pokazy zbiorów oraz prezentacje multimedialne.

Pracownie w sieci

Dyskusje z artystami w ich pracowniach, teksty o twórcach, sesje fotograficzne, kwerendy – to zakres działań zgłoszonych przez fundację, która będzie kontynuować temat „Pracownie w sieci”. 

Wiele historycznych pracowni artystycznych w Warszawie odchodzi w zapomnienie z powodu braku promocji. Część z nich jest nierozpoznawalna, mimo że stanowią dorobek i dziedzictwo kulturowe stolicy. Fundacja Contemporary Lynx opublikuje artykuły o: technikach konserwatorskich wykorzystywanych w pracowni Gosławskich oraz o pracowniach Edwarda Dwurnika, Stanisława Tworzydło i Alicji Bielawskiej. Wszystkie artykuły w wersji on-line ukażą się w dwóch wersjach językowych – polskiej i angielskiej.

Artyści Zachęty

Kolejne zadanie dotyczy Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych przy Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki. Dotyczy ono m.in. inwentaryzacji około 550 obiektów z dwóch pracowni artystycznych: Jacka Müldner-Nieckowskiego oraz Jerzego Jarnuszkiewicza.

Obu artystów łączy udział w powojennej odbudowie stolicy oraz to, że obie pracownie mieszczą się na Starym Mieście.

Inwentaryzacja w pracowni im. Jacka Müldner-Nieckowskiego dotyczyć będzie medalionów, obrazów i rzeźb. Natomiast w pracowni Jarnuszkiewiczów prace obejmą wybrany zbiór gipsowych modeli do medali. Dodatkowo w pracowniach przeprowadzone zostaną wykłady. Odbędą się też spotkania dla osób niewidomych. Związku z tym wykonane zostaną odlewy wybranych, delikatnych dzieł sztuki, których zwiedzający będą mogli doświadczyć poprzez dotyk.

We współpracy z opiekunkami obu miejsc zorganizowane zostaną wystawy twórczości artystów obecnie działających w tych pracowniach.

Przy muzyce o historii pracowni

Warszawskie Towarzystwo Sceniczne Dialogi po raz drugi zorganizuje muzyczne spotkania w historycznych pracowniach artystycznych. Zadanie będzie kontynuacją projektu, który odbył się między wrześniem a grudniem 2022 roku. Tym razem spotkania, czyli koncerty i oprowadzania kuratorskie, odbędą się w siedmiu pracowniach.

Będą one rejestrowane i udostępniane na żywo w mediach społecznościowych organizatora i partnerów.

Muzyczne spotkania odbędą się w:

- pracowni scenograficznej Małgorzaty Treutler;

- pracowni rzeźbiarskiej Wiktorii Czechowskiej-Antoniewskiej;

- pracowni Barbary Pisarczyk-Niezgody;

- pracowni rzeźbiarskiej Zbigniewa Maleszewskiego;

- pracowni malarsko-literackiej Ludmiły Murawskiej-Péju;

- pracowni artystycznej Leokadii i Jana Bohdana Chmielewskich;

- pracowni rzeźbiarskiej Magdaleny Abakanowicz.

fot.Rafał Motyl/UMW