W wieku 100 lat zmarł Adam Borowski ps. „Nikita” – uczestnik Powstania Warszawskiego, żołnierz Oddziału Osłonowego Wojskowych Zakładów Wydawniczych oraz wieloletni świadek historii i strażnik pamięci o wydarzeniach z 1944 roku. Informację o jego śmierci przekazało Muzeum Powstania Warszawskiego

Adam Borowski urodził się 6 marca 1926 roku w rodzinie o silnych tradycjach wojskowych. Jego ojciec był oficerem 66. Kaszubskiego Pułku Piechoty, a tuż przed wybuchem II wojny światowej otrzymał zadanie organizacji Batalionu Obrony Narodowej w Kościerzynie. W obliczu rosnącego zagrożenia na Pomorzu zdecydował się wysłać żonę i syna do Warszawy.

To właśnie w stolicy młody Adam przeżył wybuch wojny. Jak wspominał po latach w rozmowie z Archiwum Historii Mówionej, do Warszawy przypłynął statkiem z Torunia 2 września 1939 roku, dzień po niemieckiej agresji na Polskę.

To było coś takiego, że nigdy nie czułem się tak wolny jak wtedy. Niczego nie żałuję – mówił po latach o Powstaniu Warszawskim.

W konspiracji od szesnastego roku życia

Już jako nastolatek zaangażował się w działalność konspiracyjną. W 1941 roku został zaprzysiężony w organizacji Polska Niepodległa. Aby zostać przyjętym do podziemia, zawyżył swój wiek – miał niespełna 16 lat, choć wymagane było ukończenie 17 roku życia.

Działał w plutonie „Westerplatte”, przeszedł szkolenie podoficerskie, a następnie trafił na Podlasie, gdzie współpracował z oddziałami Armii Krajowej. Po powrocie do Warszawy rozpoczął naukę w Szkole Niższych Dowódców, przygotowującej przyszłych podchorążych.

Walczył w Śródmieściu

Wybuch Powstania Warszawskiego zastał go podczas jednego ze spotkań szkoleniowych przy ul. Grzybowskiej. Już następnego dnia dołączył do Oddziału Osłonowego Wojskowych Zakładów Wydawniczych i walczył na terenie Śródmieścia Północnego.

Po kapitulacji Powstania trafił do niemieckiej niewoli i został osadzony w Stalagu X B Sandbostel. Do Polski wrócił w 1947 roku.

Prawnik i działacz społeczny

Po wojnie zamieszkał w Gdańsku. Ukończył studia prawnicze oraz związane z zarządzaniem przedsiębiorstwami, a swoją karierę zawodową związał ze Stocznią Północną, gdzie pracował jako radca prawny.

Za działalność wojenną i społeczną został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Warszawskim Krzyżem Powstańczym oraz Medalem „Pro Patria”.

Śmierć Adama Borowskiego to kolejna bolesna strata dla środowiska powstańców warszawskich. Odszedł człowiek, który przez całe życie dawał świadectwo historii i przypominał kolejnym pokoleniom o cenie wolności.

fot. zbiory BohaterON