Od 14 maja w Stacja Muzeum przy ul. Towarowej 3 można obejrzeć wystawę "Dworce Główne Warszawy”.

 

Warszawa w swojej historii miała kilka dworców głównych stałych i kilka tymczasowych. Były to w kolejności chronologicznej: Dworzec Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej (1845-1920) projektu Henryka Marconiego, Dworzec Główny nad wykopem linii średnicowej w Al. Jerozolimskich (1939 -1944) zaprojektowany przez Czesława Przybylskiego, Dworzec Główny przy ul. Towarowej (1945-1975) projektu Wiktora Ballogha oraz ostatni, działający do dziś Dworzec Centralny (od 1975 r.) zaprojektowany przez Arseniusza Romanowicza.

Te reprezentacyjne w swym założeniu „bramy miasta” nie zawsze spełniały wysokie standardy. Było to spowodowane po części brakiem środków finansowych, niesprzyjającą sytuacją polityczną, zwykłą urzędniczą opieszałością oraz brakiem podejmowania trafnych decyzji. Z tych powodów pomiędzy budową kolejnych dworców głównych budowano dworce tymczasowe, które nie rzadko pełniły swoją rolę przed wiele lat. Były to: Dworzec Tymczasowy Główny przy ul. Chmielnej (1921-1939), Tymczasowy Dworzec Warszawa Śródmieście (1949-1963)  oraz Tymczasowy Dworzec Centralny w czworoboku ulic: Złotej, Chałubińskiego (Marchlewskiego), Al Jerozolimskich i Emilii Plater (1963-1975).

Wystawa opowiada o specyfice dworców głównych stolicy, ich charakterze, historii i rozwoju w ramach struktury miejskiej i społecznej. Ukazuje w porządku chronologicznym proces powstawania kolejnych obiektów, wpisując się tym samym w historię Warszawy.

Wystawa została zorganizowana z okazji 90. rocznicy powstania Polskich Kolei Państwowych S.A. i 70. rocznicy otwarcia  Dworca Głównego przy ul. Towarowej.