Zapraszamy do Słoniarni (I piętro) Warszawskiego ZOO, aby obejrzeć wystawę znalezisk paleobiologicznych z terenu Warszawy. Prezentowane na wystawie eksponaty pochodzą ze zbiorów Muzeum Ziemi Polskiej Akademii Nauk w Warszawie.

Wystawa „Wielkie ssaki epoki lodowcowej” ukazuje różnorodność świata zwierząt czwartorzędu, czyli ostatnich 2,5 miliona lat historii Ziemi. Okres ten charakteryzował się bardzo zmiennymi warunkami klimatycznymi. W tym czasie powstały lądolody, które pokrywały znaczne obszary Europy, Azji i Ameryki Północnej. Na tereny Polski lądolód wkraczał ośmiokrotnie, a jego miejscem powstania był Półwysep Skandynawski.

Zlodowacenia były przedzielone okresami ciepłymi, podczas których lądolody całkowicie zanikały, a średnie roczne temperatury były zbliżone do obecnych lub nawet wyższe. W związku z tym zmieniały się warunki życia: w okresach międzylodowcowych żyły zwierzęta ciepłolubne, a w chłodniejszych zimnolubne.

Czołowym przykładem zmian fauny byli przedstawiciele słoniowatych – słoń leśny (Palaeoloxodon antiquus), gatunek wybitnie ciepłolubny, najpotężniejszy słoń w dziejach tej grupy zwierząt, dochodzący do 4,5 m wysokości oraz mamut włochaty (Mammuthus primigenius) - doskonale przystosowany do zimnego klimatu.