W pobliżu Centrum Nauki Kopernik powstanie imponująca budowla, rezultat zwycięskiej koncepcji architektonicznej projektantów Heinle, Wischer und Partner Architekci.

W konkursie na projekt architektoniczny siedziby Pracowni Przewrotu Kopernikańskiego (PPK) w Warszawie, wzięło udział 35 pracowni z kraju i z zagranicy. Ostatecznie, Sąd konkursowy, pod przewodnictwem Jerzego Grochulskiego dokonał wyboru wykonawcy, którym została wrocławska pracownia Heinle, Wischer und Partner Architekci Sp. z o. o., kierowana przez Edzarda Schultza i Annę Stryszewską – Słońską. Nagrodą w konkursie była kwota 50 tys. zł oraz podpisanie umowy na realizację projektu budowlanego i wykonawczego.

Prace projektowe mają zostać zrealizowane w technologii BIM i zakończone w kwietniu 2018 r. W tym samym roku ogłoszony zostanie przetarg na generalnego wykonawcę, który powinien sfinalizować budowę do końca 2020 r.

W odróżnieniu od wystawienniczej funkcji Centrum Nauki Kopernik, PPK pełnić będzie głównie zadania edukacyjne, związane z badaniami nad procesami uczenia się.

Budynek Pracowni ma mieć innowacyjny charakter architektoniczny, jednak współgrający z istniejącą już bryłą Centrum Kopernik. Trzy kondygnacje będą dysponowały 4,4 tys. m² powierzchni użytkowej. Pracownia będzie funkcjonować jako interdyscyplinarny i międzysektorowy ośrodek badawczo-rozwojowy, działający w zakresie badań z zakresu antropologii, psychologii, edukacji i socjologii oraz nowych technologii i nauk inżynieryjnych.

Do głównych założeń badawczych PPK będzie należało:

 – współpraca naukowców, badaczy i praktyków w celu pozyskiwania wiedzy pozwalającej na rozwiązywanie realnych problemów;

– konstruowanie prototypów i produktów, rozwijających krajowy rynek edukacyjny i stanowiących dla niego inspirację;

– multidyscyplinarność, polegająca na wykorzystaniu metodologii, doświadczeń i osiągnięć różnych nauk w celu efektywnego rozwiązywania problemów.

Siedziba PPK zostanie podzielona na kilka stref: warsztatowo-laboratoryjną, pracownie focusowe oraz przestrzenie partnerskie, obszar biurowy, szatnię i kawiarnię.

Najistotniejsze znaczenie będzie miała pierwsza z tych stref, która będzie składać się z trzech części:

No-Tech – obszar bez specjalistycznego sprzętu i narzędzi technicznych, przeznaczony m.in. na szkolenia czy spotkania;

Lo-Tech – obszar posiadający podstawowy sprzęt laboratoryjny oraz narzędzia. Znajdzie się tu również FabLab, czyli pracownia wyposażona w narzędzia tradycyjne, takie jak: młotki, śrubokręty, ale także nowoczesne urządzenia, m.in. drukarki 3D;

Hi-Tech – obszar będący terenem badawczym z zaawansowanymi technologiami, narzędziami i profesjonalnym sprzętem laboratoryjnym. To właśnie tu będą prowadzone prace rozwojowe, m.in. tworzenie nowych formatów zajęć czy wykonywanie testów naukowych.

W Pracowni znajdzie się również miejsce, gdzie będzie można prowadzić dyskusje, prace naukowe, analityczne i eksperymentalne.

Na terenie Pracowni współpracować ma około 200 osób – zarówno pracowników Centrum Kopernik jak i współpracujących partnerów.

Inwestycja znalazła się na liście przedsięwzięć, które mogą zostać dofinansowane kwotą ok. 25 mln zł, pochodzącą ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego, w ramach konkursu: Działalność badawczo – rozwojowa jednostek naukowych; Typ projektów – Wsparcie infrastruktury badawczo – rozwojowej jednostek naukowych.

Wyniki konkursu RPO WM poznamy w marcu 2018 r. Pozostała część inwestycji zostanie sfinansowana ze środków własnych zebranych przez Centrum Kopernik oraz zapewnionych przez sponsorów. Koszt całego przedsięwzięcia to kwota około 55 mln złotych.

Agata Mościcka