Piotr Żbikowski był samorządowcem, społecznikiem i wiceburmistrzem Pragi-Południe. Zmarł nagle w wieku 58 lat. Informację o śmierci przekazał Urząd Dzielnicy, komentując to wydarzenie jako ,,przerażającą i trudną do uwierzenia informację’’.

Piotr Żbikowski od wielu lat czynnie działał na rzecz samorządu i życia publicznego Warszawy. Urodził się i wychował w stolicy. Ukończył Liceum im. Hugona Kołłątaja, a następnie studiował na Uniwersytecie Warszawskim oraz Akademii Leona Koźmińskiego. Piotr Żbikowski zaczął bardzo wcześnie angażować się w życie społeczne miasta - za młodu należał do słynnej 16 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej oraz był członkiem Niezależnego Zrzeszenia Studentów.

Zawodowo pracował jako dziennikarz, publicysta i redaktor, współpracując m.in. z "Gazetą Wyborczą" oraz Polską Agencją Informacyjną, gdzie pełnił funkcje kierownicze. W latach 1992–1993, w okresie rządów Hanny Suchockiej, pracował w Biurze Prasowym Rządu, koordynując działania medialne ministerstw i służb. Był również odpowiedzialny za medialne przygotowania pielgrzymki Jana Pawła II do Polski w 1997 roku.

Od początku lat 2000 angażował się w działalność samorządową Miasta Stołecznego Warszawy. Był członkiem rady dzielnicy Ochota, gdzie pełnił funkcje przewodniczącego oraz zastępcy burmistrza. W 2014 roku objął stanowisko zastępcy burmistrza Pragi Południe, które ponownie pełnił od połowy 2024 roku. W tym czasie nadzorował różnorodne działania na terenie dzielnicy, w tym m.in. gospodarkę nieruchomościami, architekturę, opiekę społeczną oraz ochronę środowiska.

Piotr Żbikowski był znany z aktywnego podejścia do konsultacji społecznych, rewitalizacji przestrzeni miejskich oraz inicjatyw skierowanych do seniorów. Zainicjował m.in. program "Senior 90+" oraz działania mające na celu podłączenie ciepła sieciowego do budynków komunalnych. Angażował się także w działalność społeczną i pamięć historyczną, będąc pomysłodawcą licznych upamiętnień i konferencji kombatanckich, m.in. „Skweru Reduta Kaliska” oraz tablic dedykowanych: Irenie Sendlerowej, Władysławowi Szpilmanowi, Zygmuntowi Puławskiemu, a także Podziemnemu Radiu Solidarność.

Za swoje zasługi odznaczony został medalami "Pro Memoria" i "Pro Patria". Przez całe życie pozostawał wierny wartościom służby publicznej. Był oddany sprawom mieszkańców i rozwojowi Warszawy. Od 2002 roku był członkiem Platformy Obywatelskiej.

Śmierć swojego bliskiego współpracownika skomentował na platformie Facebook Paweł Lech: Piotrze, to nie tak miało być….. Przecież mieliśmy jeszcze tyle wspólnych planów…..

fot. Urząd Dzielnicy Praga-Południe