Dzisiaj, 14 października przypada święto Edukacji Narodowej, potocznie nazywane Dniem Nauczyciela. Z tej okazji redakcja Informatora Stolicy pragnie życzyć wszystkim obecnym i byłym nauczycielom wszystkiego najlepszego – przede wszystkim pasji i cierpliwości, tak wymagane w tym zawodzie. 
 

Fot. Informator Stolicy

Z tej okazji pragniemy przypomnieć naszym czytelnikom jeden z wierszy nieżyjącego poety Zbigniewa Herberta, w którym ten oddaje hołd nauczycielowi od przyrody, jego umiejętności zainteresowania przedmiotem i oddanie pracy z dziećmi, w tym odkrywanie przed nimi tajemniczej i ciekawej wiedzy o świecie:

Zbigniew Herbert

Pan od przyrody

 

Nie mogę przypomnieć sobie 
jego twarzy
stawał wysoko nade mną 
na długich rozstawionych nogach 
widziałem 
złoty łańcuszek 
popielaty surdut 
i chudą szyję 
do której przyszpilony był 
nieżywy krawat
on pierwszy pokazał nam 
nogę zdechłej żaby 
która dotykana igłą 
gwałtownie się kurczy
on nas wprowadził przez złoty binokular 
w intymne życie 
naszego pradziadka 
pantofelka 
on przyniósł 
ciemne ziarno 
i powiedział: sporysz
z jego namowy 
w dziesiątym roku życia zostałem ojcem 
gdy po napiętym oczekiwaniu 
z kasztana zanurzonego w wodzie 
ukazał się żółty kiełek 
i wszystko rozśpiewało się 
wokoło
w drugim roku wojny 
zabili pana od przyrody 
łobuzy od historii
jeśli poszedł do nieba -
może chodzi teraz 
na długich promieniach 
odzianych w szare pończochy 
z ogromną siatką 
i zieloną skrzynką 
wesoło dyndającą z tyłu
ale jeśli nie poszedł do góry -
kiedy na leśnej ścieżce 
spotykam żuka który gramoli się 
na kopiec piasku 
podchodzę szastam nogami 
i mówię: 
- dzień dobry panie profesorze 
pozwoli pan że mu pomogę -
przenoszę go delikatnie 
i długo za nim patrzę 
aż ginie 
w ciemnym pokoju profesorskim na końcu 
korytarza liści

Hermes, pies i gwiazda, 1957