W XVII wieku Praga otrzymała od króla Władysława IV prawa miejskie i przywilej organizowania jarmarków oraz targów. Dwieście lat później farmaceuta i inwestor Julian Józef Różycki założył, na terenie wcześniej zajmowanym przez targowiska, Bazar, zwany od tego czasu Bazarem Różyckiego. Bazar zajmował teren między ulicami Targową, Ząbkowską i Brzeską.

 Targowiskiem zarządzał wtedy administrator Manas Ryba. Bazar otaczało żeliwne ogrodzenie z pięcioma wejściami. W tamtych czasach wewnątrz ogrodzenia było siedem kramów i w nich znajdowały się wydzielone stanowiska do handlowania. Z biegiem lat zaczęły powstawać inne miejsca handlowe na terenie bazaru, w postaci budek. Przy bramie od strony Targowej znajdował się budyneczek w kształcie syfonu z wodą i on stał się symbolem bazaru.

Okres I wojny światowej ograniczył prawie do minimum handel na bazarze. Po odzyskaniu niepodległości bazar stał się ogólno-warszawskim targowiskiem. W czasie II wojny światowej na terenie bazaru Warszawiacy mogli zakupić produkty, które były reglamentowane przez Niemców. Sprzedawana tu była również broń i amunicja. Społeczność bazaru w 1939 roku  wspomagała żywnością  Szpital Ujazdowski, gdzie przebywali ranni żołnierze, jak również więźniów Pawiaka. Kupcy opiekowali się Domem Weterana Powstania Styczniowego. W 1944 roku pożar pochłonął połowę targowiska. Lata powojenne przyniosły duże zmiany. Bazar został upaństwowiony, ale i tak handlowano na nim prywatnie. Plany likwidacji bazaru ,które się pojawiły zostały stanowczo odrzucone. Bazar rozkwitał, był największym centrum handlowym Warszawy.

Można tu było kupić wszystkie produkty niedostępne w sklepach, rzeczy prawie z całego świata. Pokątnie handlowano  złotem i dolarami. W latach 90 tych tereny bazaru były uważane za najbardziej kryminogenne w Warszawie i nosiły nazwę „Trójkąta Bermudzkiego”. Lata te to również rozkwit konkurencji bazaru,  handlu na Stadionie Dziesięciolecia. W 2008 roku potomkowie Juliana Różyckiego wystąpili o zwrot  ich własności. Muzeum Pragi złożyło wniosek o uznanie Bazaru Różyckiego za zabytek, co miałoby powstrzymać jego likwidację. Bazar był przez lata symbolem zaradności Warszawiaków i ich handlowego zmysłu.

W tym roku w czerwcu ruszył konkurs pod patronatem honorowym Burmistrza Dzielnicy Praga - Północ m.st. Warszawy, zatytułowany „Cała Warszawa z Markiem Millerem opowiada dzieje Bazaru Różyckiego”. Każdy mógł przedstawić wspomnienia o Bazarze Różyckiego w postaci multimedialnej, zdjęć, relacji, filmów. Konkurs jest częścią projektu „Dzieje Bazaru Różyckiego” , którego autorami  są członkowie Laboratorium Reportażu Instytutu Dziennikarstwa UW, zafascynowani historią najpopularniejszego targowiska w historii Warszawy. W ramach projektu w 2012 roku uczniowie szkół licealnych zebrali materiały do tematu „ Język polski w relacjach Bazaru Różyckiego. Warsztaty i konkurs Laboratorium Reportażu i liceów praskich”. Celem  Konkursu, który zakończył się we wrześniu tego roku, było stworzenie internetowej, multimedialnej wersji polifonicznej powieści dokumentalnej o dziejach Bazaru, bo warto, by młode pokolenie dowiedziało się, jak wyglądało pierwsze centrum handlowe w dziejach stolicy.